Page 74 - 4 DIATMHMATIKO - ABSTRACT BOOK_FINAL

OΡΓΑΝΩΣΗ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΥΡΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΑΤΜΗΜΑΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
BΟΛΟΣ • ΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ, ΜΕΛΙΣΣΑΤΙΚΑ
74 4o ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΑΤΜΗΜΑΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΥΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ
ΒΙΒΛΙΟ ΠΕΡΙΛΗΨΕΩΝ
25-27 Σεπτεμβρίου 2025
e - Posters
Σκοπός της μελέτης: Τα φλεγμονώδη μυοϊνοβλαστικά νεοπλάσματα (IMTs) της ουροδόχου κύστης είναι εξαιρετικά σπάνιοι μεσεγχυματικοί όγκοι και θεωρούνται ότι έχουν ενδιάμεσο κακοήθη δυναμικό. Λόγω της σπανιότητάς τους και της μη ειδικής κλινικής τους εικόνας αποτελούν διαγνωστική πρόκληση, τόσο σε κλινικό και ακτινολογικό, αλλά και σε παθολογοανατομικό επίπεδο.
Υλικό και μέθοδος: Στο περιστατικό που παρουσιάζουμε, άνδρας 61 ετών, προσήλθε με συμπτώματα από το κατώτερο ουροποιητικό (LUTS). Η απεικόνιστικές εξετάσεις ανέδειξαν μάζα στην ουροδόχο κύστη και ο ασθενής υποβλήθηκε σε πλήρη διουρηθρική εκτομή του όγκου (TURBT). Η ιστολογική ανάλυση ανέδειξε ατρακτόμορφα κύτταρα με ήπια ατυπία, σε υπόστρωμα χρονίου φλεγμονώδους διηθήματος πλούσιου σε ηωσινόφιλα και πλασματοκύτταρα. Η ανοσοϊστοχημική χρώση ήταν καθοριστική για τη διάγνωση, αποκαλύπτοντας έντονη θετικότητα για την κινάση αναπλαστικού λεμφώματος (ALK), υποδηλώνοντας πιθανή σύντηξη γονιδίων TPM3- ALK. Πρόσθετοι δείκτες, όπως η λειομυϊκή ακτίνη (SMA), η δεσμίνη και η καλπονίνη, έδειξαν ποικίλη έκφραση, ενώ ο δείκτης κυτταρικού πολλαπλασιασμού Ki-67 ήταν περίπου στο 10%.
Αποτελέσματα: Η μετεγχειρητική πορεία ήταν ομαλή, χωρίς επιπλοκές, και ο ασθενής δεν παρουσίασε ενδείξεις υποτροπής κατά τον έλεγχο στους 3 και 6 μήνες, όπως επιβεβαιώθηκε με κυστεοσκόπηση και μαγνητική τομογραφία (MRI).
Συμπεράσματα: Το παρόν περιστατικό υπογραμμίζει τη σημασία της ιστοπαθολογικής και ανοσοϊστοχημικής ανάλυσης για τη διαφορική διάγνωση των φλεγμονωδών μυοϊνοβλαστικών όγκων (IMTs) από κακοήθη ουροθηλιακά ή σαρκοματοειδή νεοπλάσματα, δεδομένων των κοινών τους κλινικών και απεικονιστικών χαρακτηριστικών. Η συνολική μακροπρόθεσμη πρόγνωση για τους IMTs της ουροδόχου κύστης είναι ευνοϊκή. Τα ποσοστά υποτροπής κυμαίνονται μεταξύ 9% και 21%. Είναι σημαντικό να τονισθεί πως οι IMTs δυνητικά έχουν μεταστατικό δυναμικό, περι τα 4%, γεγονός που καθιστά αναγκαία την παρατεταμένη παρακολούθηση τους. Τακτικές κυστεοσκοπήσεις και αξονικές ή μαγνητικές τομογραφίες θα πρέπει να πραγματοποιούνται, ενώ είναι απαραίτητο να καθοριστούν σαφέστερες κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με τη διαχείριση και την παρακολούθηση αυτών των όγκων.
Σκοπός της μελέτης: Ο πιο συχνός ιστολογικός τύπος νεφροκυτταρικού καρκίνου είναι το διαυγοκυτταρικό καρκίνωμα. Κατά
μέσο όρο 33% των ασθενών εμφανίζουν μεταστάσεις. Ο καρκίνος του νεφρού μεθίσταται συνήθως στους πνεύμονες και τα οστά και πιο σπάνια στον εγκέφαλο, το ήπαρ, τα επινεφρίδια καθώς και όρχεις, ωοθήκες. Ο μέσος χρόνος επιβίωσης ασθενών με μεταστατικό καρκίνο νεφρού είναι 6 με 12 μήνες, ενώ η διετής επιβίωση κυμαίνεται από 10-20%.
Υλικό και μέθοδος: Πρόκειται για άνδρα ασθενή 56 ετών, με νεφροκυτταρικό καρκίνωμα διαυγοκυτταρικού τύπου, σταδίου pT1b, No, Mo, κατά TNM, διαγνωσθέν το 2008 μετά από δεξιά νεφρεκτομή. Το ίδιο έτος ανευρέθη αμάρτωμα δεξιού πνεύμονα και ευμεγέθης όζος αριστερού λοβού θυρεοειδούς. Το 2023 ο ασθενής υπεβλήθη σε δεξιά ημικολεκτομή, λόγω ανεύρεσης λαχνωτού αδενώματος υψηλόβαθμης δυσπλασίας στο ανιόν κόλον σε κολοσκόπηση, και ακολούθησαν χημειοθεραπείες έως τον Ιανουάριο 2024. Κατά τον επανέλεγχο, απεικονιστικά διαπιστώθηκε αύξηση του μέγεθος του θυρεοειδικού όζου, που καταδυόταν στο ανώτερο μεσοθωράκιο με παρεκτόπηση της τραχείας, χωρίς ωστόσο να τεκμηριώνεται κακοήθεια (Bethesda I – II) από τις βιοψίες FNA.
Αποτελέσματα: Τον Ιανουάριο 2025 υπεβλήθη σε ολική θυρεοειδεκτομή. Η βιοψία ανέδειξε αλλοιώσεις οζώδους κολλοειδούς βρογχοκήλης με παρουσία υπερπλαστικού όζου με εικόνα οξύφιλου αδενώματος ή καρκινώματος. Μετά από επανεκτίμηση του βιοπτικού υλικού, το εύρημα χαρακτηρίστηκε συμβατό με μετάσταση στο θυρεοειδή από διαυγοκυτταρικό καρκίνωμα του νεφρού. Οι πρόσφατες απεικονιστικές εξετάσεις του ασθενούς δεν ανέδειξαν παθολογικά ευρήματα. Κατόπιν απόφασης Ογκολογικού Συμβουλίου βρίσκεται υπό στενή παρακολούθηση.
Συμπεράσματα: Η περίπτωση, ιδιαίτερα σπάνια, αναδεικνύει την ανάγκη μακροχρόνιας παρακολούθησης ασθενών με νεοπλασίες και την ιδιαίτερη προσοχή που απαιτεί η διερεύνηση νέων βλαβών σε ασθενείς με ιστορικό καρκίνου. Η εμφάνιση μεταστατικής εστίας είναι πιθανή ακόμα και μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα.
PP105
ΣΠΑΝΙΑ ΠΕΡΙΠΤΏΣΗ ΜΕΤΑΣΤΑΣΗΣ ΔΙΑΥΓΟΚΥΤΤΑΡΙΚΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΝΕΦΡΟΥ ΣΤΟΝ ΘΥΡΕΟΕΙΔΗ ΑΔΕΝΑ
ΒΑΣιλική Τσιμοπούλου1, Παναγιώτης Μπαλαξής1, Σπυρίδων Μήτσιος1, Δημήτριος Παπαδάκης1, Βασίλειος Καραβασίλης1, Αθανάσιος Κλαμπάτσας1, Στέργιος Γκατζός1
1Ουρολογικό - Ογκολογικό Τμήμα, Α.Ν.Θ. "ΘΕΑΓΕΝΕΙΟ"
PP104
ΦΛΕΓΜΟΝΏΔΕΣ ΜΥΟΪΝΟΒΛΑΣΤΙΚΟ ΝΕΟΠΛΑΣΜΑ (IMT) ΤΗΣ ΟΥΡΟΔΟΧΟΥ ΚΥΣΤΗΣ: ΑΝΑΦΟΡΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ
Παναγιώτης Παναγόπουλος1, Δημήτριος Γαρύφαλος1, Κωνσταντίνος Δουρούμης1, Παναγιώτης Λεβής1, Ναπολέων Μουλαβασίλης1, Ευάγγελος Φραγκιάδης1, Ιωάννης Αλαμανής1, Διονύσιος Μητρόπουλος1
1Α' Πανεπιστημιακή Ουρολογική Κλινική Αθηνών-Λαϊκό