Page 59 - 4 DIATMHMATIKO - ABSTRACT BOOK_FINAL

OΡΓΑΝΩΣΗ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΥΡΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΑΤΜΗΜΑΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
BΟΛΟΣ • ΣΥΝΕΔΡΙΑΚΌ ΚΕΝΤΡΌ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ, ΜΕΛΙΣΣΑΤΙΚΑ
59 4o ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΑΤΜΗΜΑΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΥΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ
ΒΙΒΛΙΟ ΠΕΡΙΛΗΨΕΩΝ
25-27 Σεπτεμβρίου 2025
e - Posters
Σκοπός της μελέτης: Η νεοεπικουρική χημειοθεραπεία (NAC) με βάση την πλατίνα αποτελεί βασικό θεραπευτικό άξονα στον μυοδιηθητικό καρκίνο της ουροδόχου κύστης (MIBC). Ωστόσο, σημαντικό ποσοστό ασθενών δεν ανταποκρίνεται, με αποτέλεσμα καθυστέρηση της ριζικής κυστεκτομής και αυξημένο κίνδυνο εξέλιξης της νόσου. Η πρόβλεψη της ανταπόκρισης πριν την έναρξη της θεραπείας είναι ζωτικής σημασίας για την έγκαιρη εφαρμογή εναλλακτικών στρατηγικών και την αποφυγή μη αναγκαίας τοξικότητας. Η παρούσα εργασία εξετάζει σύγχρονους βιοδείκτες πρόβλεψης ανταπόκρισης και τη δυνατότητα κλινικής αξιοποίησής τους.
Υλικό και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της βιβλιογραφίας (2024–2025) σε PubMed και PMC, με έμφαση σε μελέτες που διερεύνησαν τη συσχέτιση μοριακών, γονιδιακών και πρωτεϊνικών δεικτών με την ανταπόκριση ή την επιβίωση σε ασθενείς με MIBC υπό NAC.
Αποτελέσματα: Μεταλλάξεις στα ERCC2, ATM, RB1, FANCC και CASP8 έχουν συσχετιστεί με αυξημένα ποσοστά πλήρους ανταπόκρισης. Η υπερέκφραση του B7-H3 συνδέεται με χημειοανθεκτικότητα και ανοσοκατασταλτικό μικροπεριβάλλον. Επιπλέον, η ανάλυση γονιδιακής έκφρασης και μονοπατιών όπως η επιδιόρθωση DNA, η απόπτωση και η σηματοδότηση PI3K/AKT αναδεικνύει νέες δυνατότητες πρόβλεψης. Προγνωστικά μοντέλα και νομογράμματα που ενσωματώνουν μοριακά, ιστοπαθολογικά και κλινικά δεδομένα (π.χ. παρουσία Tis, λεμφαδενική επέκταση, υποτύπος όγκου) παρουσιάζουν υψηλή ακρίβεια (AUC >0.80). Όγκοι με έντονη ανοσοκυτταρική διήθηση φαίνεται να ανταποκρίνονται καλύτερα, ενώ υποτύποι με αυξημένη δραστηριότητα κυττάρων του στρώματος (όπως οι καρκινικοί ινοβλάστες) και υψηλή ενδοογκική ετερογένεια σχετίζονται με μειωμένη ανταπόκριση. Ακόμα, η παρουσία υψηλού φορτίου θραυσμάτων καρκινικού DNA στο αίμα (ctDNA) πριν τη NAC έχει συσχετιστεί με μειωμένα ποσοστά πλήρους ανταπόκρισης, υποδεικνύοντας έναν δυνητικό ρόλο ως ποσοτικός προγνωστικός δείκτης.
Συμπεράσματα: Η ενσωμάτωση προβλεπτικών βιοδεικτών στη NAC προάγει την εξατομικευμένη προσέγγιση στον MIBC. Η εφαρμογή τους στην κλινική πράξη απαιτεί επικύρωση μέσω προοπτικών, πολυκεντρικών μελετών. Η ανάπτυξη, ο έλεγχος και η χρήση αξιόπιστων βιοδεικτών συνεπάγονται σημαντικό κόστος· ωστόσο, μπορούν να συμβάλουν στη στοχευμένη επιλογή ασθενών, η οποία είναι απαραίτητη για την αποφυγή καθυστερήσεων στη ριζική θεραπεία και τη βελτίωση της πρόγνωσης.
PP79
ΣΥΝΔΥΑΣΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΛΙΝΙΚΏΝ, ΒΙΟΧΗΜΙΚΏΝ ΚΑΙ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΏΝ ΠΑΡΑΜΕΤΡΏΝ ΓΙΑ ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΗ ΔΙΑΣΤΡΏΜΑΤΏΣΗ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΑΣΘΕΝΏΝ ΓΙΑ ΒΙΟΨΙΑ ΠΡΟΣΤΑΤΗ ΑΔΕΝΑ.
Δημήτριος Διαμαντίδης1, Γεώργιος Τσακαλδήμης1, Σταύρος Λαιλισίδης1, Χαράλαμπος Καφαλής1, Χουσείν Χουσείν1, Στυλιανός Γιαννακόπουλος1, Χρήστος Καλάϊτζής1
1Πανεπιστημιακή Ουρολογική Κλινική, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
Σκοπός της μελέτης: Η διαλογή ασθενών για βιοψία προστάτη αδένα βασίζεται κυρίως στο ειδικό προστατικό αντιγόνο (Prostate- SpecificAntigen, PSA), παράμετρο με γνωστή χαμηλή ειδικότητα, ιδιαίτερα σε ενδιάμεσες τιμές. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση συνδυασμών κλινικών, βιοχημικών και απεικονιστικών παραμέτρων για την ορθολογική εκτίμηση της ανάγκης για βιοψία προστάτη.
Υλικό και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε αναδρομική μελέτη σε δύο ομάδες. Η πρώτη ομάδα περιλάμβανε 80 άνδρες, με μέση ηλικία 68,9 έτη, που υποβλήθηκαν σε βιοψία ανεξαρτήτως τιμής PSA και η δεύτερη 56 άνδρες, με μέση ηλικία 68,1 έτη και τιμή PSA ≤10 ng/ mL. Καταγράφηκαν συγκέντρωση PSA, ολική τεστοστερόνη, λόγος τεστοστερόνης προς PSA (T/PSA), πυκνότητα PSA (PSAD), εύρημα δακτυλικής εξέτασης (DRE: φυσιολογική/παθολογική) και αποτελέσματα πολυπαραμετρικής μαγνητικής τομογραφίας (Multiparametric MRI, mpMRI) με κατανομή βάσει PIRADS. Οι ασθενείς ταξινομήθηκαν σε τέσσερις ομάδες ανάλογα με τον συνδυασμό T/PSA (<0.8 ή ≥0.8) και PSAD (<0.15 ή ≥0.15 ng/mL/cc), με την επιλογή των κατωφλίων να βασίζεται σε προηγούμενες μελέτες που έχουν αναδείξει την αυξημένη πιθανότητα κακοήθειας για T/PSA <0.8 και PSAD >0.15 ng/mL/cc.
Αποτελέσματα: Στην ομάδα του γενικού πληθυσμού, η υποομάδα με T/PSA <0.8 και PSAD ≥0.15 εμφάνισε την υψηλότερη επίπτωση καρκίνου (86.4%), με συχνή παρουσία παθολογικής DRE (77.3%) και PIRADS ≥4 (77.3%). Η υποομάδα με T/PSA ≥0.8 και PSAD <0.15 εμφάνισε το χαμηλότερο ποσοστό κακοήθειας (22.2%), με παθολογική DRE στο σύνολο των ασθενών που διαγνώστηκαν με καρκίνο προστάτη. Παρόμοια κατανομή παρατηρήθηκε και στην υποομάδα με τιμή PSA ≤10 ng/mL.
Συμπεράσματα: Ο συνδυασμός κλινικών, βιοχημικών και απεικονιστικών παραμέτρων επιτρέπει αξιόπιστη διαστρωμάτωση κινδύνου. Η προσέγγιση αυτή μπορεί να μειώσει τις περιττές βιοψίες χωρίς να υποβαθμίζει τη διαγνωστική ευαισθησία για κλινικά σημαντικό καρκίνο προστάτη.
PP78
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΏΝ ΒΙΟΔΕΙΚΤΏΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΒΛΕΨΗ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗΣ ΣΤΗ ΝΕΟΕΠΙΚΟΥΡΙΚΗ ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΕ ΜΥΟΔΙΗΘΗΤΙΚΟ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΗΣ ΟΥΡΟΔΟΧΟΥ ΚΥΣΤΗΣ
Ηλίας Κανακάκης1, Χρήστος Γιαννούλης1, Ιωάννης Δαμακούδης1, Λούης Γιάγκου1, Αθανάσιος Κοπανίδης1, Χρυσάφης Πιπιγκάκης1, Μαρίνος Μπερδεμπές1, Αριστείδης Ζαρογιάννος1, Βασίλειος Τζελέπης1
1417 ΝΙΜΤΣ