Page 43 - 4 DIATMHMATIKO - ABSTRACT BOOK_FINAL
P. 43
OΡΓΑΝΩΣΗ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΥΡΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΑΤΜΗΜΑΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
BΟΛΟΣ • ΣΥΝΕΔΡΙΑΚΌ ΚΕΝΤΡΌ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ, ΜΕΛΙΣΣΑΤΙΚΑ
43 4o ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΑΤΜΗΜΑΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΥΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ
ΒΙΒΛΙΟ ΠΕΡΙΛΗΨΕΩΝ
25-27 Σεπτεμβρίου 2025
e - Posters
Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν 14 ασθενείς, κατανεμημένες ισόποσα στις δύο ομάδες. Και οι δύο ομάδες εμφάνισαν σημαντική βελτίωση. Η καθημερινή χρήση επιθεμάτων μειώθηκε από 3-4 σε 0–1 σε όλες τις ασθενείς, με μείωση των συμπτωμάτων και βελτίωση της ποιότητας ζωής. Η θεραπεία με UBA παρείχε ταχύτερη ανακούφιση, ενώ η PFMT προσέφερε πιο σταθερά και μακροπρόθεσμα οφέλη. Δύο συμμετέχουσες της ομάδας PFMT διέκοψαν την παρακολούθηση λόγω επιπλοκών της MS, αναδεικνύοντας τις δυσκολίες προσήλωσης στη θεραπεία σε προοδευτικές νευρολογικές παθήσεις.
Συμπεράσματα: Οι διογκωτικοί παράγοντες όσο και η εκπαίδευση των μυών του πυελικού εδάφους αποτελούν αποτελεσματικές θεραπευτικές επιλογές για την SUI σε γυναίκες με MS, συμβάλλοντας στον έλεγχο των συμπτωμάτων και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Τα UBA προσφέρουν ταχύτερα αποτελέσματα, ενώ η PFMT ενισχύει τη μακροχρόνια διαχείριση. Η μελέτη αναδεικνύει τη σημασία εξατομικευμένων και πολυπαραγοντικών προσεγγίσεων για τη βέλτιστη θεραπευτική αντιμετώπιση της SUI σε ασθενείς με MS, αν και απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την επιβεβαίωση των μακροπρόθεσμων αποτελεσμάτων.
PP54
ΕΝΔΟΚΥΣΤΙΚΕΣ ΕΓΧΥΣΕΙΣ ΥΑΛΟΥΡΟΝΙΚΟΥ ΟΞΕΟΣ ΕΝΑΝΤΙ ΑΜΙΤΡΙΠΤΥΛΙΝΗΣ ΓΙΑ
ΤΗ ΒΕΛΤΙΏΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΤΑΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΟΥΡΟΔΟΧΟΥ ΚΥΣΤΗΣ ΣΤΟ ΠΡΏΤΟΠΑΘΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΕΠΏΔΥΝΗΣ ΟΥΡΟΔΟΧΟΥ ΚΥΣΤΗΣ
Γιώργος Αντωνιάδης1, Αικατερίνη Τσιόγγα2, Νικόλαος Μπουσδρούκης1, Κωνσταντίνος Γαλανούλης1, Μιχάλης Σαμαρίνας3
1Ουρολογική Κλινική, ΓΝ Λάρισας, 2Ουρολόγος, Λάρισα, 3Β' Ουρολογική Κλινική ΑΠΘ
Σκοπός της μελέτης: Η παρούσα μελέτη συγκρίνει την αποτελεσματικότητα των ενδοκυστικών εγχύσεων υαλουρονικού οξέος (Hyaluronic Acid: HA) έναντι της από του στόματος χορήγησης αμιτριπτυλίνης στη βελτίωση της διατασιμότητας της ουροδόχου κύστης και στην ανακούφιση των συμπτωμάτων, σε ασθενείς με Πρωτοπαθές Σύνδρομο Επώδυνης Ουροδόχου Κύστης (Primary Bladder Pain Syndrome: PBPS).
Υλικό και μέθοδος: Η μελέτη είναι προοπτική και συγκριτική και περιέλαβε γυναίκες >18 ετών με PBPS, τεκμηριωμένο με ημερολόγια ούρησης, κυστεοσκόπηση, βιοψίες ουροδόχου κύστης και ουροδυναμικό έλεγχο. Τα κριτήρια αποκλεισμού περιελάμβαναν νευρολογικές διαταραχές, πυελικές επεμβάσεις, λήψη αντικαταθλιπτικών, λιθίαση της κύστης ή υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις. Οι συμμετέχουσες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες: η Ομάδα A έλαβε ενδοκυστικές εγχύσεις HA εβδομαδιαίως για 6 εβδομάδες και στη συνέχεια μηνιαίως για 6 μήνες, ενώ η Ομάδα B έλαβε 50 mg/ημέρα αμιτριπτυλίνης για 6 μήνες. Η διατασιμότητα και χωρητικότητα της κύστης αξιολογήθηκαν με ουροδυναμικό έλεγχο, ενώ τα συμπτώματα μέσω του ερωτηματολογίου O’Leary/Sant στην έναρξη και μετά από 6 μήνες.
Αποτελέσματα: Συμμετείχαν 24 ασθενείς, με 12 ασθενείς σε κάθε ομάδα. Η μέση μέγιστη ποσότητα ούρησης στην Ομάδα A ήταν 120 mL, η διατασιμότητα 17,5 και η συχνότητα 11, ενώ στην Ομάδα B τα αντίστοιχα ήταν 110 mL, 16,5 και 13. Μετά από 6 μήνες, η Ομάδα A εμφάνισε σημαντική βελτίωση στη μέγιστη ποσότητα ούρησης (210 mL, p=0.04) και στη διατασιμότητα (24,5, p=0.03), ενώ υπήρξε τάση μείωσης στη συχνότητα (8, p=0.09). Αντιθέτως, η Ομάδα B δεν εμφάνισε σημαντικές αλλαγές στη χωρητικότητα (125 mL, p=0.743), στη διατασιμότητα (16, p=0.912) ή στη συχνότητα (14, p=0.845). Τα σκορ συμπτωμάτων για ούρηση και πόνο βελτιώθηκαν και στις δύο ομάδες, με σημαντική μείωση του πόνου μόνο στην Ομάδα B (p=0.03).
Συμπεράσματα: Οι ενδοκυστικές εγχύσεις HA βελτιώνουν σημαντικά τη διατασιμότητα και τη χωρητικότητα της ουροδόχου κύστης σε σύγκριση με την αμιτριπτυλίνη σε γυναίκες με PBPS, γεγονός που υποδηλώνει υπεροχή αυτής της μεθόδου για την αντιμετώπιση της δυσλειτουργίας της κύστης σε αυτή την πληθυσμιακή ομάδα.
